De drie J's
zijn natuurlijk niet verkeerd, doch ronduit saai vergeleken met de drie H's.
Hippo's, Hitte en Handboeien - de drie steekwoorden die een weekje Murchison National Park en Noord-Uganda perfect omschrijven.
Als ik drie weken geleden het eindpunt van de
de rafttocht over het hoofd had gezien,
was ik na lang dobberen
aangekomen in Murchison Falls. De vijftig meter brede Nijl wringt zich
hier door een opening van slechts 6 meter waardoor de krachtigste waterval cq
douche ter wereld ontstaat. Stroomafwaards dobberen Nijlpaarden langs de
oevers, wachten krokodillen op de volgende prooi en plonzen olifanten vrolijk
rond in het sub-tropische zwemparadijs.
The
picture that almost killed me
Bij vertrek
uit Kampala werd ik gewaarschuwd; 'In Noord-Uganda is niets te beleven'. Voor
een dergelijk saai gebied bleek het echter bijzonder avontuurlijk te zijn. Een
goed voorbeeld is het openbaar vervoer dat nog avontuurlijker is dan in de rest
van het land. De minibusjes - Matatu's - verkeren in staat van ontbinding en
worden slechts bij elkaar gehouden door drie rollen ducktape en enkele tubes
lijm. Daarnaast zijn de busjes ontdaan van alle overbodige accesoires zoals
vering waardoor je op Venessa's trilplaat denkt te zitten. Om het plaatje
compleet te maken heeft de bodemplaat meer weg van een vergiet en zie je de
dirtroad onder je voorbij glijden.
De Matatu-conducteurs lijken allemaal een LOI
cursus 'doe en denk richting klant' te hebben gehad. De gouden regel is dat je
tegen een potentiele klant zegt dat je 'now now' of 'in five minutes' vertrekt.
Dit houdt in dat het busje niet binnen 20 minuten vertrekt en je allicht twee uur mag wachten. Als het wrak dan
uiteindelijk in beweging komt moeten de beschikbare 14 stoelen verdeeld worden
over 19 volwassenen, twee babies en een gevangene.
Gedetineerde
UG1234. In verband met de privacy heb ik zijn hoofd vervangen door het mijne...
En dan zijn er nog de plaatsen die te afgelegen zijn voor het reguliere openbaar vervoer. Gelukkig hebben de inventieve Noord-Ugandezen dit probleem professioneel getackeld. In een 20 jaar oude Toyota Corolla personenauto kunnen passen namelijk makkelijk 11 personen en een baby - verdeeld over de beschikbare 5 zitplaatsen, bovenop de versnellingspook en in de beperkte bagageruimte. Dit gaat echter zelfs de 'traffic police' te ver. Met passagiers in de bagageruimte wordt je niet door de opgeworpen roadblocks gelaten. Gelukkig ligt de oplossing weer binnen handbereik. De chauff stopt vlak voor de roadblock - het liefst in het zicht van de politie - waarna de overtollige passagiers de auto verlaten. Zo passeert de auto eenvoudig de politiepost waarna de overtollige passagiers - die voor de af te leggen 100 meter een fietstaxi hebben genomen - weer instappen. Laat het de vrijwilligers van Veilig Verkeer Uganda niet horen...
Speciaal voor
de liefhebbers nog een paar kiekjes van het hete doch bruisende noorden van
Uganda.
De markt van Gulu waar men is gespecialiseerd in Ugandese Soepjurken.
DHL bezorgservice! En ik maar denken dat alleen vleermuizen ondersteboven slapen. Levende waar - Nkoko's - wachten op de kop hun lot af.
Te veel Matoke gegeten
Ugandese Soepjurk
Reisgenoot L drinkt Sipi Falls leeg.
