Jambo! My name a Laulence. I go on cultural learnings from Mombasa to Capetown to make benefit from this glorious continent...*
Na een half jaartje Afrika is het tijd voor een korte samenvatting. Al reizend door het 'donkere continent' kom je te pas en te onpas bijzonder- en eigenaardigheden tegen die maar al te vaak op je lachspieren werken. Gelukkig is lachen volkssport nummer 1 en komen mijn wangen goed getraind terug. Problemen worden weggelachen, huilende kinderen worden toegelachen en dan vergeet ik bijna de volle schaterlach. Tel hierbij op dat men bijzonder gastvrij is (Geen plek in de herberg? De locals spreiden graag een bedje voor je. Vraag daar maar om in Oud-Zuid als het Hilton volgeboekt is...) en je begrijpt dat het een donders leuke bestemming is.
Aan het thuisfront wordt regelmatig voor het leven van de Afrika reiziger gevreesd. Wat als rivaliserende volksstammen naar de wapens (lees: bijl en speer) grijpen? Gelukkig wordt ruimschoots aandacht besteed aan dit probleem zoals onderstaande foto laat zien.
Ook in het vaak als gevaarlijk omschreven openbaar vervoer wordt ruimschoots aandacht gegeven aan veiligheid. De onlangs geïntroduceerde 'deur' moet veel ongelukken voorkomen aangezien reizigers niet langer het voertuig via het raam hoeven te betreden. Zo ziet je maar weer; er is geen reden om thuis te blijven.
Afrikanen hebben de naam een amoureus volkje te zijn. En ze leven maar al te graag naar dit stereotype. Aan een partner heeft men zelden genoeg. Gelukkig wordt er niet te moeilijk gedaan over een of meerdere 'side dishes' naast de 'main couse'. Desalniettemin kan het voorkomen dat de Afrikaan in de steek wordt gelaten door zijn mojo. Gelukkig biedt de medicijnvrouw (Zenga) uitkomst. Verloren liefdes komen terug in enkele dagen en je 'manhood' zal na een week nooit meer hetzelfde zijn.
Je begrijpt dat de ongeëvenaarde krachten van de Zenga's de werkgelegenheid onder artsen drukt. Dokters schnabbelen derhalve links en rechts behoorlijk bij. Heeft uw mobieltje een virus of is uw dak incontinent? Een gekwalificeerde dokter staat u graag bij.
En dan nog even dit. Wij denken regelmatig dat de Afrikanen er rare gewoontes op nahouden. Maar de Afrikanen vinden ons ook maar rare snuiters. Een school voorbeeldje (en ik kan de Afrikanen geen ongelijk geven):
Kun je in Nederland 's avonds veilig over straat?
Jep.
Dus jullie hebben geen leeuwen?
Nee, alleen in de dierentuin.
Hebben jullie wel geiten?
Die hebben wel wel.
Dus jullie eten ook graag geit?
Nou nee, dat kun je niet bij de slager kopen.
Wat doen jullie dan met de geiten?
Nou, er zijn een soort kleine boerderijtjes waar kinderen naar toe gaan om de beestjes te aaien.
En als jullie doodgaan eten jullie ze op?
Nee, dat vinden we zielig.
He? Wat gebeurd er dan met de dode geiten?
Geen idee om eerlijk te zijn. Begraven denk ik.
Eten jullie wel pompoenbladeren?
Nee, maar we hebben wel pompoenen.
En die eten jullie?
Nou meestal hollen we ze uit en stoppen er een kaars in om haloween te vieren. Inderdaad, raar...
Als je aan de lengte van iemand kan zien hoe voedzaam zijn voedselpatroon is, dan mag je uit onderstaande foto concluderen dat de Afrikanen best iets aan hun dagelijkse maaltijden mogen doen...
'this is not a child'
En men drinkt Jenever alsof het Capri-Sonne is. (Dat merk komt me overigens bekend voor....)
De afgelopen 6 maanden vlogen voorbij. Allicht ging het u allemaal iets te snel. Gelukkig is dit blog als luxe bundel te bestellen bij P. Keulemans Buchverlag (-:
Sharp Sharp!
Shower without shadow. Oftwel, het dak is nog niet af.
Capetown
Kaapstad
